Rok 1 · WiosnaRozdział 1 · Ktoś przyszedł na kolację
Deszczowej nocy rozpala ognisko na zboczu. Wcześnie rano na wzgórze wchodzą cieśla ze starymi deskami z łodzi, sołtyska z narzędziami i Babcia Mai z kocami i ciepłym chlebem.
Ciii… słyszysz? Między gwiazdami też są dźwięki.
Gwiezdne szlaki i Biały kot
Powrót do domu
Księżniczka Lili tuli swojego białego kota Hahuohuo, opuszcza ojczyznę otoczoną przez ciemność i spada na bardzo niebieską planetę. U stóp wzgórza leży małe miasteczko, Zatoka Świtu. Tutaj musi jakoś żyć — i znaleźć drogę do domu.
W produkcji · v0.9.6.5
Pełne imię Lili to Liora Veyne. Jest księżniczką Wysokiego, tak wysokiego królestwa. Co roku w maju, gdy pociąg gwizdał, wjeżdżając do miasta, ojciec stawiał ją przy framudze drzwi i mierzył jej wzrost. Tamtego roku gwizd urwał się w połowie, a przez mury miejskie przelało się coś czarnego.
Ojciec wsadził ją na gwiezdny statek razem z białym kociakiem Hahuohuo. Skok wymknął się spod kontroli i księżniczka ze swoim kotem wylądowali na trawiastym zboczu na Ziemi. Nikt po nich nie przyszedł.
Zatoka Świtu u stóp wzgórza ma stary zwyczaj: komu zapłonie ogień w dawnym palenisku sygnałowym na wzgórzu, temu wszyscy razem dają dach nad głową, zanim zapadnie zmrok. Nikt nie pyta, kim jest ani skąd przybywa.
Tam Lili założyła ogród, nauczyła się gotować i mówić językiem Ziemi, a z mieszkańcami Zatoki Świtu przeżyła dwa lata pór roku. Co wieczór zostawiała przy ognisku miskę zupy dla ojca. Z czasem wszyscy pomogli jej postawić rozbity statek jako drzwi do domu.






Maj. Pociąg wjeżdżający do miasta zagwizdał i usłyszało go całe Wysokie, tak wysokie królestwo. Hahuo, wielki kot strzegący bramy, wygrzewał się w słońcu przy murze, a biały kociak Hahuohuo spał na jego brzuchu.
Obóz leży na zboczu wzgórza, a niżej jest Zatoka Świtu. Dalej rozciągają się Las Świetlików, Dolina Wietrznego Źródła, Wybrzeże Morskiego Szkła i Ruiny starej latarni.
Obóz Spadających Gwiazd
Zatoka Świtu
Las Świetlików
Dolina Wietrznego Źródła
Wybrzeże Morskiego Szkła
Ruiny starej latarniHistoria ma dziesięć rozdziałów. Pierwszych siedem toczy się na Ziemi, rytmem wiosny, lata, jesieni i zimy w Zatoce Świtu.
Rok 1 · WiosnaDeszczowej nocy rozpala ognisko na zboczu. Wcześnie rano na wzgórze wchodzą cieśla ze starymi deskami z łodzi, sołtyska z narzędziami i Babcia Mai z kocami i ciepłym chlebem.
Rok 1 · LatoPierwszy raz sama przybija drzwi i dopiero piąty gwóźdź wchodzi prosto. W głębi lasu zgasły trzy punkty rezonansu, a Feiling zawiązuje jej na nadgarstku czerwoną wstążkę.
Rok 1 · JesieńLoen przynosi jej wędkę nieco krótszą niż zwykle. Bezwietrznej nocy na brzegu dwa razy rozbrzmiewa dzwoneczek. Przy ognisku dożynkowym każdy po kolei mówi, za co jest w tym roku najbardziej wdzięczny.
Rok 1 · ZimaStara latarnia, ciemna od dziesięcioleci, co noc raz rozbłyska. W najdłuższą noc zimy śnieg pada bez końca, a do ogniska przychodzi wielu ludzi z latarniami.
Rok 2 · WiosnaKamienny kot w starym sadzie jabłoniowym co dzień trochę obraca głowę. Gdy spadają płatki, inni pozwalają jej wypowiedzieć pierwsze życzenie. Chciała powiedzieć „niech wszyscy będą zdrowi”, a wyszło jej „chcę wrócić do domu”.
Rok 2 · LatoŻeby otworzyć drzwi, które się nie zachwieją, rzemieślnicy biorą na siebie ramę, uzdrowiciele zasłonę światła, a obserwatorzy gwiazd mapę nieba. Pod Drzewem Serca Ziemi spada ciepłe Nasiono Serca.
Rok 2 · ZimaRozbity statek zostaje postawiony jako drzwi. Na kolację pożegnalną do jednego długiego stołu znoszą krzesła z połowy miasteczka.
Co dzieje się za Gwiezdnymi Wrotami, zobaczysz sam.
Dotknij portretu, żeby ich poznać.

Liora Veyne
Księżniczka Wysokiego, tak wysokiego królestwaKiedy ją mierzono, nigdy nie opuszczała do końca pięt. Gdy trafiła do Zatoki Świtu, nie umiała powiedzieć ani słowa, a potem uczyła się z Feiling dziesięciu słów dziennie. Własnymi rękami przybiła drzwi i założyła ogród, a co wieczór zostawia miskę zupy dla ojca. Gwiezdna Korona na jej piersi rozkłada tarczę i pomogła jej zrozumieć pierwsze słowa usłyszane na tej planecie.

Wywęszy jadalne jagody na skraju lasu, a przy ognisku kładzie brodę na bucie Lili. Jego tata, Hahuo, to wielki kot, który strzeże bramy miasta w ich ojczyźnie. Późną nocą wymyka się z domu i odnosi właścicielom, po kolei, rzeczy zgubione za dnia przez mieszkańców Zatoki Świtu.
Mieszkają w Zatoce Świtu, w lesie, w dolinie i nad morzem. Gdy dobrze się poznacie, możesz ich poprosić, żeby poszli z tobą.
Nikt w Zatoce Świtu nigdy nie zapytał Lili, kim jest ani skąd przybyła.

Sołtyska Zatoki Świtu
Dała Lili drewnianą tabliczkę mieszkanki z wyrzeźbioną falą: z nią sklep sprzeda ci nasiona na kredyt, a łódź przy przeprawie cię przewiezie. Kurczęta i cielęta też kupuje się u niej.

Właścicielka piekarni
Zawsze piecze kilka bochenków więcej, na wypadek gdyby ktoś znów przyszedł z daleka. Raz w tygodniu prowadzi lekcję gotowania.

Cieśla z miasteczka
Rozwinął na progu swój stary, dobrze znany komplet narzędzi i podarował go Lili. Wszystkie budynki obozu stawia on.

Leśna zielarka
Nauczycielka Lilan. Nasiona i sadzonki do ogrodu są wszystkie na jej kwiatowym straganie.

Przewoźnik
Pierwszy rzut Lili idzie według jego trzech kroków. Gdy stara łódź zostanie naprawiona, uczy ją wypływać na morze samodzielnie.

Obserwator gwiazd
Rozkłada mapy nieba rysowane przez pokolenia, a ich porównywanie zajmuje mu całe popołudnie.

Mechaniczka z Zatoki Świtu
Powierz jej stary, zardzewiały wózek na torach, a go naprawi; potem będzie kursował między czterema małymi stacjami. Naprawia też, część po części i razem z Lili, statek, który spadł na zbocze.

Właściciel sklepu
W sklepie są nasiona, meble i karty z przepisami, a także ubrania przywiezione z daleka.

Dziecko z miasteczka
W dniu dożynek pyta Lili: a u was też są dożynki?
Ogród, gotowanie, wędkowanie, przyjaciele — a z każdym dniem historia idzie dalej.

Za płotem przy domku kopiesz, siejesz i podlewasz; gdy pada, deszcz podlewa za ciebie. Z każdą podlaną nocą rośliny trochę podrastają, a truskawki, pomidory, kukurydza i groszek owocują dalej po zbiorach. Budynki obozu stoją na południu, na Wzgórku Wędrowców: Domek podróżników, Wspólny warsztat, Ziemski ogród warzywny, Kolektor blasku gwiazd i Taras obserwacyjny — wszystkie stawia cieśla Bai Chuan.

Zaczyna się od pierwszej zupy, której uczy Feiling, a potraw jest ponad sześćdziesiąt. Przepisów uczysz się powoli: przyjaciele zdradzają je, gdy się zbliżycie, Babcia Mai co tydzień prowadzi lekcję gotowania, a w sklepie Luo Fu można kupić karty z przepisami. Możesz też wrzucić do garnka coś z torby i odkryć danie, którego nikt cię nie nauczył.

Na południe od ogrodu stawiasz kurnik i obórkę, a później stajnię i owczarnię. Zwierzęta kupuje się w Kąciku zagrody u Su He, a można też przygarnąć szczeniaka i kociaka. Głaszcz je codziennie, a przy ładnej pogodzie wypuszczaj na pastwisko. Kurczęta wykluwają się z jajek, cielęta rodzą się w Gwiezdnej kołysce, a umaszczenie dziedziczą po mamie i tacie. Na dorosłych koniach, krowach i owcach można jeździć. Owce są szybkie, ale nie da się na nich długo utrzymać.

Za różaną arkadą jest ogród Lili. Osiem rodzajów kwiatów kwitnie, każdy w swojej porze roku. Posadź obok siebie dwa takie same kwiaty, a przez noc na wolnym miejscu obok może wyrosnąć nowy kolor.

Urządź pokój po swojemu: meble stoją na siatce, możesz je przestawiać, obracać i chować. Im przytulniejszy pokój, tym lepszy nastrój następnego dnia. W szafie są suknie z ojczyzny i ubrania, które Luo Fu przywozi z daleka: po dwa stroje z każdego kraju i regionu dwunastu języków gry. W szafie towarzysze witają się z tobą i reagują na dotyk — z głosami po chińsku, japońsku i angielsku.

Zarzucić można wszędzie, gdzie jest woda: w rzekach, kanałach, strumieniach, stawach i w morzu. Przytrzymaj, żeby naładować, puść, żeby zarzucić. Gdy spławik zanurkuje, naciśnij i trzymaj rybę w snopie światła. To, jakie ryby gdzie pływają, zależy od pory roku, godziny i pogody. Hahuohuo siedzi obok i patrzy, a uszy stają mu dęba tuż przed tym, jak ryba mocno szarpnie.

Wujek Du naprawia swoją starą łódź, Pieśń Przypływu, i uczy Lili nią sterować. Na południe od pomostu rozciąga się Morze Gwiezdnego Przypływu: wysepka z latarnią, piaszczysta mierzeja w kształcie półksiężyca, foczne skały, koralowe płycizny i stary wrak. Dalej leżą trzy otwarte akweny, gdzie nie ma nic poza morzem. W czasie burzy nikt nie wypływa.

Wejście do kopalni na zboczu Ruin starej latarni prowadzi czterdzieści poziomów w dół: tunele z latarniami, omszała kryształowa grota, oszronione sale geod, a na samym dnie okruchy gwiazd, które spadły z jej ojczyzny. W piecu wytapia się sztaby, a na Gwiezdnym kowadle wykuwa lepsze narzędzia. Jeśli tam na dole zemdleje, nic się nie stanie: obudzi się we własnym łóżku.

Rozmawiaj z nimi codziennie i przynoś to, co lubią, a zbliżycie się do siebie. Wtedy możesz poprosić ich, żeby poszli z tobą: w drogę rusza do czterech osób naraz. Jeszcze bliżej — i usłyszysz dwie historie, które każde z nich zachowuje dla siebie.

Z Feiling, Lilan, Loenem, Serą, Chengiem, Shiori, Nagi, Rowanem, Kaelem, a także z Moli z lasu sprawy mogą dojść aż do wyznania. Najpierw trzeba się bardzo zbliżyć, wysłuchać ich historii, mówić dość dobrze Mową Ziemi i zebrać trochę odwagi. Potem przychodzą randki, a dokąd — decyduje pora roku. Gdy oba serca są pełne, zrób własnoręcznie Gwiezdny pierścionek z trzech gwiezdnych kryształów.

Mowa Ziemi, wytrzymałość, ogród, gotowanie, rękodzieło i odwaga — wszystkie sześć rośnie z tego, co naprawdę zrobiła. Niektóre rozdziały czekają, aż jeszcze trochę dorośnie.

Leszczynowa gałąź, którą Feiling strugała przez cały wieczór, to pierwszy kostur Lili. Lekkie ciosy, seria trzech ciosów, cios ładowany; gdy na ziemi zapala się czerwony krąg, za chwilę uderzy tam cień, więc się odsuń. Gwiezdna Korona na jej piersi rozkłada tarczę. Później pojawiają się cztery rodzaje broni: miecze, kostury, łuki i włócznie. Każdy cień w lesie walczy po swojemu: jedne szarżują, inne chowają się w pancerzu, jeszcze inne trzymają się z tyłu i leczą resztę — te bij najpierw.

Studnia, która schodzi bardzo głęboko. Przemykaj przez niebo pełne świetlnych pocisków, a światło korony strzela samo. Po każdym poziomie wybierasz jedno z trzech błogosławieństw, a światło zmienia się z małych iskierek w gwiazdy, wstęgi i komety.

Statek, który spadł na zbocze, nazywa się Powrót i można wejść do środka. Xiaoman i Lili naprawiają go część po części, aż w pewnej chwili statek zaczyna mówić. Mały robot Mruczek lata u boku Lili i w deszczu rozkłada parasol ze światła. Za każdą naprawioną część Xiaoman robi ze starych elementów broń na gwiezdną energię: Świetliste ostrze, Pistolet świetlny, Włócznia gwiezdnego rdzenia i Kostur aureoli.

Dlaczego bezwietrznej nocy nad morzem rozległy się dwa dźwięki? Dlaczego kamienny kot co dzień trochę obraca głowę? W historii jest kilka takich zagadek: idź na miejsce, szukaj tropów, a potem zgadnij odpowiedź. Żeby naprawić stary kanał, trzeba obracać kamienne rynny, aż popłynie woda, a w Galerii Serca Ziemi uważnie wsłuchać się w echo dawnych dzwonów.

Po dziesiątej wieczorem Hahuohuo czeka na wycieraczce przy drzwiach. Wypuść go, a przemknie przez śpiącą Zatokę Świtu i zaniesie zgubione za dnia rzeczy — drewnianą łyżkę w mące, niebieską kulkę, roboczą rękawicę — pod drzwi ich właścicieli, jedną po drugiej. Rano posłuchaj, co każdy ma do powiedzenia.

Po zmroku torba Feiling wisi przy wejściu do obozu. Razem z nią i z latarnią zanieś pod drzwi Zatoki Świtu listy, które nigdy nie trafiły do adresatów. Adresy brzmią jak zagadki, na przykład „do drzwi, które co rano pachną najpiękniej”. Olej w latarni wypala się w marszu, a uliczna latarnia raz pożyczy ci płomień.

Na nocnym niebie otwiera się plansza dziewięć na sześć pól. Prostymi torami, zakrętami, skrzyżowaniami i mostami nad Drogą Mleczną pomóż małemu pociągowi odwieźć do domu zagubione światełka: starą latarnię, świetlika, list, którego nigdy nie wysłano.

Obejdź z latarnią pętlę, a zostawi na ziemi smugę gwiezdnego światła. Wróć do punktu startu, a pętla się zamknie, w dowolnym kształcie. Rośliny w środku urosną o dzień więcej, zwierzęta będą trochę weselsze, a kto śpi w domku w środku, lepiej się wyśpi.


Rozpoczynając nową podróż, wybierasz, jak oglądać historię. Każda obejrzana scena trafia do albumu Wspomnienia, gdzie możesz obejrzeć ją jeszcze raz w drugi sposób; wybór można też zmienić później w ustawieniach.

Gdy ukończysz historię, w Podręcznej bibliotece pojawi się powieść „Ci, którzy zostawiają światło”, która opowiada całą historię od nowa, od samego początku.

W ustawieniach jest osobna strona „Ułatwienia dostępu”, a każdą opcję włącza się osobno. Tekst można powiększyć i dodać mu obrys. Kto myli czerwony z zielonym albo niebieski z żółtym, może włączyć pomoc w widzeniu barw, a miejsca, na które trzeba uważać, są oznaczone także wzorem i kształtem, nie tylko kolorem. Przy czytaniu na głos strony, rozmowy i wybrany przycisk są czytane głosem samego urządzenia, a wszystkie menu działają z samej klawiatury. Na mapie jest dźwiękowy przewodnik: dźwięk w lewym lub prawym uchu, wyższy lub niższy, mówi, w którą stronę iść, a jeden klawisz sam prowadzi na miejsce. Walki i minigry też można złagodzić.
Dwadzieścia osiem dni w każdej porze roku, cztery pory w roku. W każde święto miasteczko zbiera się z innego powodu, a po konkursie Lili spędza wieczór z najbliższą osobą. Jeśli jakieś przegapisz, zawsze jest następny rok.


Po miasteczku ukrytych jest dwanaście dzwoneczków i wszyscy szukają ich w tym samym czasie. Przynieś jeden, a nauczysz się piec dzwoneczkowe ciasteczka.
Latawce na łące w Dolinie Wietrznego Źródła. Po konkursie możesz poprosić kogoś do tańca, a Hahuohuo nigdy nie odmawia.


Każdy wrzuca jedną rzecz do wielkiego kotła na brzegu, a to, co doda Lili, decyduje o smaku zupy.
Wodne lampiony wypełniają staw w Zatoce Świtu. Gdy lampion dopłynie do linii, uderz w bęben.
Za dnia zawody wędkarskie nad morzem, nocą świecący przypływ, oglądany z kimś bliskim.


W lesie staje labirynt z papierowych lampionów, a w jego środku ukryty jest skarb.
Przygotuj własny stół wystawowy z dziewięcioma rzeczami i czekaj na ocenę jury. Wygrane żetony jarmarczne wymienisz na nagrody przy straganie.


Wywierć przerębel w zamarzniętym stawie i zobacz, kto złowi najwięcej.
Trzy wieczory z rzędu: rzadkie nasiona, gorące kakao i przejezdny malarz.
Dwudziestego pierwszego dnia zimy losuje się imiona. Tego dnia wymienia się sekretne prezenty, a potem wszyscy siadają do uczty na koniec roku.
Gwiezdne szlaki i biały kot
Gdy kończy się prolog, rozbrzmiewa piosenka tytułowa „Gwiezdne szlaki i biały kot”. Wszystkie piosenki w grze są zaśpiewane w dwunastu językach, a w ustawieniach możesz wybrać, której wersji słuchać. Muzyka z końca historii czeka na ciebie tam.
Śpiewana po
Cztery małe gry, wszystkie w Zatoce Świtu: podpisywanie listów dla Kiki, puszczanie latawca na Święcie Kwiatów i Latawców, odnoszenie zgub przed świtem i łowienie ryb z pomostu. Wybierz jedną i zagraj rundę.
Kiedy list wpadnie w kółko pod jego łapką, dotknij obrazka (albo naciśnij spację). Dokładnie na środku wychodzi idealny odcisk. Między listami trafiają się też ryby, rzodkiewki i kłębki włóczki: tych nie podpisujemy!
Na Święcie Kwiatów i Latawców Hahuohuo gonił płatek i uczepił się latawca Lili. Przytrzymaj obrazek (albo spację), a latawiec się wzniesie; puść, a opadnie. Łap płatki, omijaj cudze latawce i ptaszki i nie zawadź o trawę!
Tej nocy w miasteczku leży kilka zgubionych rzeczy. Odwróć dwie karty: zgubę i jej właściciela. Jeśli pasują, Hahuohuo zaniesie ją pod drzwi właściciela. Odnieś wszystko przed świtem!
Przytrzymaj obrazek (albo spację), żeby nabrać siły, i puść, żeby zarzucić. Gdy spławik zanurkuje i pojawi się „!”, stuknij. Przy zwijaniu patrz na Hahuohuo: kiedy nastawia uszy, ryba zaraz szarpnie, więc puść; kiedy się uspokoi, przytrzymaj i zwijaj. Za mocno – i żyłka pęknie.
Podpisane przez pomyłkę—
Każda kwestia w grze istnieje w dwunastu językach. Po wybraniu chińskiego możesz wybrać znaki uproszczone lub tradycyjne, a po wybraniu angielskiego — pisownię amerykańską lub brytyjską. Arabski czyta się od prawej do lewej. Dotknij języka, a ta strona też się na niego przełączy.




Lista życzeń
Gra „Gwiezdne szlaki i Biały kot · Powrót do domu” jest w wersji v0.9.6.5 i jeszcze się nie ukazała. Strona w sklepie, platformy i data premiery pojawią się tutaj, gdy tylko zostaną ustalone.
Obecna wersja jest tylko dla osób, które dostały kod zaproszenia. Wybierz swój system, wpisz kod na stronie pobierania, a pobieranie się rozpocznie.
Przy pierwszym uruchomieniu gra poprosi o kod jeszcze raz. Jeden kod zaproszenia działa na jednym urządzeniu.
Nie masz jeszcze kodu zaproszenia? Zaloguj się i ustaw się tutaj w kolejce. Gdy nadejdzie twoja kolej, wyślemy kod na adres e-mail twojego konta.
Zaloguj się, aby zostawić tu wiadomość. Wiadomości są przeglądane, zanim zobaczą je wszyscy.
Nie ma jeszcze wiadomości. Napisz pierwszą.